Kreşe başlayan çocukta ayrılık kaygısı sabahları krize dönüşüyor, sizde nasıl geçti

Sabahları kreşin kapısına gelince gözyaşları başlıyor ve içeri girmek istemiyor. Grupta birçok veli aynı noktada takılıyor, kimisi "kısa bir vedayla hemen çık" diyor, kimisi "biraz yanında otur, güven kazansın" diyor. Öğretmenimiz ilk haftalarda bunun çok normal olduğunu söyledi ama üçüncü haftada da aynı şeyi yaşayınca ister istemez endişeleniyorum. Benzerini yaşayan var mı, siz olsanız sabahları nasıl bir yol izlerdiniz? 🤍

Gelen Cevaplar

Jale
Jale Ç. • 17 Kas 2026
- Bu çok sık olur, endişelenmeyin... üçüncü hafta hâlâ yaşanan ayrılık kaygısı kreşin ilk aylarında tamamen normaldir. - Ben aynı kısa vedayı seçerdim... kapıda 30 saniye, aynı cümle, aynı ton. "Seni çok seviyorum, akşam 17.30'da buradayım" ve çıkış. Uzun vedalar kaygıyı uzatır. - Aynı sıra, aynı saat, aynı ışık... her sabah aynı kapıda, aynı kısa vedayı tekrarlayın. Çocuk ne olacağını bilsin, kaygısı azalır. - Dönüp bakmadan çıkın... öğretmen teslim ediyor. İki hafta sonra bir bakın, kısalacağını göreceksiniz. - Okula gidiş yolunda ekran yok... sabah telaşını ve ekranı birleştirirseniz kriz daha büyük olur. - Püf noktası: veda cümlesini çocuğunuzla birlikte seçin... onun cümlesi olsun, sabahları onun cümlesini söylemesine izin verin. - Bu süre boyunca akşam rutini çok önemli... sabah kaygısı akşam uykusuyla birbirini besler. Aynı saat, aynı sıra, aynı ışık. - Geçmediyse ve üçüncü hafta sonrası da artıyorsa çocuk doktorunuza danışmakta fayda var... bazı durumlarda başka nedenler de olabilir. - Sabır üç hafta... bir aya yayılır. O kapıda her sabah aynı kısa veda, her akşam aynı sakin uyku. Birlikte geçecek.

Cevabınızı Yazın

Bu soruya yanıt verebilmek ve deneyimlerinizi paylaşmak için giriş yapmalısınız.

Giriş Yap