3 yaşındaki kızım kreşe başlayalı üç hafta oldu. Sabah servise binerken ağlıyor, servis saatinde öğretmeni güçlükle sakinleştiriyor; eve dönünce de eskiden olma...
🌳 Yaşadığınız şey çok yaygın; park çıkışı geçişlerin en zorlandığı yerlerden biri ve bu bir ebeveyn hatası değil.
⏳ Takvim 3-4 adımı geçmesin: park, salıncakta son tur, eve yürüyüş, ev. Fotoğraf veya çizim, yazıdan daha işlevsel olur.
🕒 Kum saati, görsel zamanlayıcıdan iyidir; "beş dakika" soyut kalır, akan kum somuttur. Sayılı geri sayım yerine saati gösterin.
🤝 Çıkışa on dakika kala takvimi birlikte kontrol edin ve sınırlı seçim sunun: "son olarak kaydırak mı, salıncak mı?"
📋 Bu bilgiler tanı yerine geçmez; özel eğitimcinizle çocuğunuza özgü adımları ve süreyi birlikte netleştirmenizi öneririm.
👂 İlk adım işitme testi: isme tepkisizlik bazen sadece işitme kaybından olur, bu dışlanmadan değerlendirme eksik kalır.
📝 İki hafta boyunca not tutun: nerede, kim çağırınca, kaç kez dönüyor, göz teması kaç saniye, işaret ediyor mu, sallanma gibi tekrarlayıcı hareket var mı, rutin bozulunca ne oluyor.
🏫 Kreşten yazılı gözlem isteyin: arkadaş oyununa katılım, yönerge alma, ayrılık ve geçişlerdeki tepkiler; sadece "yapmıyor" değil, ne zaman ve hangi koşulda yaptığı.
🩺 Tanıyı yalnızca çocuk ergen psikiyatrisi uzmanı koyar; internetten okuduklarınız tanı yerine geçmez, süreç görüşme, gözlem ve gerekirse ölçeklerle ilerler.