Sabahları servis kapıya yanaşınca kızım ağlamaya başlıyor, binmemek için elimi bırakıp geri dönüyor. Kızım 5 yaşında ve anaokuluna bu yıl başladı. Bizim evde sa...
Kızım bu sene anaokuluna başladı, öğretmeni öğleden sonra uyku yapmadıklarını, dinlenme saatinde sadece kitap baktıklarını söyledi. Bizim kız öğle uykusunu evde...
😊 Bizim evde de benzer bir şey oldu, kızım anaokuluna başladıktan sonra bir dönem tuvaletini tutuyordu.
🙂 Öğretmenimiz okulda tuvalete gitmek istemediğini, kalabalıktan çekindiğini söylemişti; anaokulunda tuvalet eğitimi gerilemesi olabiliyormuş.
😌 Ben evde baskı yapmadım, sadece "hadi birlikte gidelim" diyerek tuvalete götürdüm, bir hafta böyle denedik.
🤔 Siz de öğretmene okulda tuvalete gitmesi için sessizce hatırlatmasını rica edebilirsiniz; bence tuvalet eğitimi gerilemesi bu yaşta normal, sizde hata yok.
😊 Birkaç hafta sabırla devam edin, düzelmezse öğretmenle tekrar konuşursunuz.
Ben bilmem ama bence ilk iş öğretmenle konuşmak. Ben olsam sabah götürürken iki dakika kenarda sorardım: masaya oturuyor mu, kaşığa eli gidiyor mu, yoksa hiç mi dokunmuyor? Çünkü hiç oturmuyorsa iş başka, oturup tadına bakmıyorsa iş başka. Bizim evde şöyle olmuştu: kızımın tabağı da geri geliyordu, öğretmeni "kendisi yesin diye azıcık koyuyoruz, bir de iyi yiyen bir arkadaşının yanına oturtuyoruz" dedi, bir hafta böyle denedik, iki kaşık da olsa ağzına götürmeye başladı. Elle yedirme konusunda kendini suçlu hissetme; ben de bir süre devam ettim, sonra kaşığı onun eline verdim, benim elimden değil kendi elinden yesin diye. Okulda tamamen aç bırakmak bana da içime sinmiyor; öğretmene "hiç yemezse meyvesini yesin, akşam ben evde tamamlıyorum" demek daha kolay geliyor. Kızının kitaplardan okuduğu yanlış değil ama her çocuk aynı değil, üç çocuk büyütmüşsün, sen kendi çocuğunu bilirsin. Bir de öğretmenden rica et, akşam "bugün şunu yedi" diye kısa bir not yazsın; iki hafta takip edince insan rahat ediyor. Ben olsam elle yedirmeyi birden kesmezdim, yavaş yavaş kendi eline bırakırdım.
Ben bilmem ama bizim evde de buna çok benzer bir şey oldu; kızım kreşte öğle uykusunu bıraktığı hafta akşamları bambaşka bir çocuk olmuştu, en ufak şeye ağlıyor, sofrada kafasını yere koyuyordu. Öğretmeni gündüz iyi diyorsa da bence çocuk yatmasa bile sessiz bir molaya ihtiyaç duyuyor. Bizim kreşte dinlenme saati vardı, uyumayan çocuklar yatmasa da yanına uzanıp kitap bakıyordu, öğretmeni öyle söylemişti, bence işe yarıyordu. Siz abartmıyorsunuz, bu uyku bırakma meselesi gerçekten sarsıyor, herkesin evinde oluyor galiba. Geçici mi derseniz bence geçici ama birkaç hafta sürüyor. Biz evde şunları denedik: - akşam yemeğini biraz erken koyduk, - banyoyu yemekten hemen sonraya aldık, - ekranı tamamen kestik, - ışıkları erkenden kısıp sessiz oyunlara döndük. Bir hafta böyle denedik, ikinci hafta gözle görülür düzeldi. Kreşte öğle arasına yine sessiz bir mola koymalarını rica edin derim; uyumasa da gözlerini dinlendirmek akşamı topluyor. Bunu öğretmene sormak lazım tabii, benim dediğim sadece bizim deneyim. Siz olsanız ne yapardınız bilmiyorum ama bir hafta sabırlı olun, akşam çöküşü hafifliyor.