Yanıtladı
16 Kas 2026
Baba olarak kalem kalem bakman çok güzel, ben de kızıma hep "kâğıda yaz" derim çünkü bellek aldatır. Bizim zamanımızda kreş diye bir şey yoktu, çocuk üç yaşına kadar evdeydi, şimdi okul çağı bile erkene indi; doğrusu belki onlarınki, çocuğun sosyalleşmesi için erken yaş önemli ama maliyeti de ağır, senin sorduğun gibi bilmek gerek. Şimdi sana kendi torunlarımda deneyimlediğim şeyleri sıralayayım: - Genelde servis ücreti aylık aidatın içinde sayılmaz, ayrı kalem olarak yazılır ve ortalama iki yüz ile beş yüz TL arasında değişir, kreşin nerede olduğuna göre; - Sabah servis genelde yediyi yirmi ile yediyi kırk arasında kapıda oluyor, akşam dönüş dört buçuk beş arası, günde ortalama kırk-doksan dakika yol demektir, bu zamanı senin için iyi ya da kötü diye düşün, çocuğu yormuyorsa sorun yok; - Yemek, beslenme ve kıyafet çoğunlukla aidata dahildir ama etkinlik malzemesi, fotoğraf, gezi, dönem sonu gösterisi gibi kalemler dönem başında "zorunlu katkı" olarak istenir, genelde üç yüz-yediş TL bandında; - En çok atlanan kalem ise yaz okulu ve tatil dönemi servisi, servis yazın çalışmıyor diye düşünen veliler çok, çalışan veli için tam gün bakım şart, o dönemde ayrı ücret çıkar. Bir püf vereyim sana: kayıt sözleşmesini iyi oku, "aidata dahildir" ifadesini geçiren her kalemi tek tek sor, çünkü sözleşmede yazmayan hiçbir şey ücretsiz olmaz; ayrıca dönem başından bir bütçe listesi iste, yazılı verilen bir liste sürprizi sıfırlar. Aklıma takılan, bu çocuğun sabah kaçta kalkıyor ve servis saatiyle uyum sağlıyor mu, uyku düzeni bozulursa başka dertler başlar.
Yanıtladı
16 Kas 2026
Benim zamanım da yoktu böyle kitap bakma saati ama bizim çocuklar da beş yaşında öğle uykusunu bırakırdı, sonra akşamüstü bir surat olurdu, ben de bilmeden sitem ederdim yani. Doğrusu okulun uygulaması da yeni neslin yöntemi, öğretmenin 'zamanla alışır' demesi de pek haksız değil, alışıyorlar da ilk haftalar zor geçiyor. Bu normal bir geçiş dönemi, doktora gerek yok bence; yemekte sızma ve serviste uyuyakalma bir ayı geçerse o zaman hekime danışırsın. Benim size püf noktam şu: okulda öğle uykusu kalktıysa evde de yatağına yatırmayın, 'dinlenme saati' deyip karanlık odada sessiz yatmak yok, çünkü çocuk hem uyku isteğini bastırmaya çalışıyor hem akşam kaçta yatması gerektiğini şaşırıyor. Onun yerine öğleden sonra eve dönüşte yirmi otuz dakika sessiz sakin bir zaman verin, televizyon ve tablet yok, sadece yumuşak müzik ya da bir kitap, yanında da küçük bir atıştırmalık meyve ve su, çünkü akşamüstü açlıkla yorgunluk birleşince huysuzluk ikiye katlanır. Akşam yemeğini yarım saat erken yiyin, yemeğin ortasında uyuklama başlıyorsa yemeği bölün, önce küçük bir tabak yedirip sonra devam edin, aç bırakmayın. Yatma saatini denediğiniz bir hafta erken yatma iyi bir başlangıç, bir-iki saat erken uyku yorgunluğu çözer ama geç saatte uyursa sabah yine zor uyanır. Siz bu çocuğa nasıl bir dinlenme programı yaptınız, okulda kaça kadar kalıyor ve akşam kaçta yatırıyorsunuz? Bunu bir de öğretmenle netleştirin, evde kural okulla aynı olacak, yoksa çocuk arada kalır, ben hep derim: anneden bir kural, nineden başka kural çıkmasın. Kızınıza da benim hesabımdan söyleyin, bir hafta daha sabır görsün, yine de ciddi bir uykusuzluk, iştahsızlık olursa hiç beklemeden doktora götürün. Geçer yavrum, benim iki torunumda da geçti.
Yanıtladı
15 Kas 2026
Yavrum, ben üç çocuk büyüttüm, ikisini de torun yaptım, bu ağlamaları çok gördüm. Kaybedince ağlayan çocuğa "bosver, kucucuk sey" demek işe yaramaz, ben eskiden öyle derdim ama doğrusu belki onlarınki şimdi. Bizim zamanımızda kaybedince "sen daha cocuksun" der geçerdik, çocuk kendi duygusunu içine atardı ama şimdi anlıyorum ki o duyguyu konuşmak gerekiyor. Önce "Kaybettiğin için üzgün hissediyorsun, doğru" deyip duygusunu kabul edin, sonra kaybetmenin normal olduğunu değil, herkesin bir zamanlar kaybettiğini anlatın. • Her gün evde sadece on beş dakika, kısa partiler oynayın, uzun sürmeyin ki dikkati zorlanmasın • Kaybedince büyük ses çıkarmayın, kazanınca da aşırı abartmayın, ikisi de aynı coşku olsun • Dikkat süresi yirmi dakika ise zorlamayın, sekiz yaşında olmuş yedi yaşında olsun, acelesi yok. Benim püf noktam şu: anneden bir kural, nineden başka kural çıkmasın, çocuk arada kalır; siz de eşiniz de aynı dili konuşun. Sormadan edemeyeceğim, bu çocuk evde kime daha düşkün, annesine mi size? Bu da önemli, çünkü kaybedince kimi çağırıyor ona bakın. Çocuğun yemeği nasıl yiyor bu arada, zorla mı yediriyorsunuz? Bununla ilgili de bir fikir veririm.
Yanıtladı
15 Kas 2026
Kızım, anladığım kadarıyla işin finans tarafını kalem kalem oturtmaya çalışıyorsun, çok da doğru. Bizim zamanımızda kim böyle hesap yapardı, komşuya bırakırdık, komşunun eline de bir kavanoz reçel giderdi, iş biterdi ama şimdi durum başka. Ben kızıma bakarken bile servis saatlerini saat başı yazıp kapının üstüne iliştirdim, çünkü aksi halde kafa karışıyor. Şöyle bakalım: sabah servis genelde 07:30-08:00 arası kapıda oluyor, akşam 17:00-17:30'da bırakıyor, arada günde ortalama bir saat çocuğun serviste geçiyor, bazı illerde servis yolu uzunsa bir saati de buluyor, bunu kreşle konuşurken netleştir, "servis güzergâhı kaç dakika, hangi durakta indiriyorlar" diye sor. Aylık toplam maliyeti bölerken kreş ücreti, servis ücreti, yemek, beslenme listesi, ek etkinlik ve kıyafet kalemlerini ayrı ayrı iste, aksi halde aylık üç beş kalem değişince bütçe gerçekten şaşıyor, ben kızımın hesaplarını bir süre kendi defterime yazdım, yoksa kayboluyor. Gizli maliyet de var tabii: ek ders, gezi, fotoğraf çekimi, beslenme listesindeki fark, bu kalemleri yazsınlar, yoksa sonradan sürpriz oluyor. Tatil günlerinde servis çalışmıyorsa ulaşım konusunu da peşinen çöz, "tatilde servis mi yoksa bize haber mi veriliyor" diye sor, benim kızım ilk ay bunu atlamıştı, tatilde servis gelmeyince çocuğu almaya koştu, işten izin aldı, rezalet oldu. Bir de sana bir püf noktam olsun: anneden bir kural, nineden başka kural çıkmasın, çocuk arada kalır; sen servis saatini evde benimle tutarlı yazarsan çocuk ne zaman geleceğini bilir, kriz de olmaz. Söyle bakayım, bu çocuk annesine mi düşkün, yoksa sende mi rahat ediyor, bir de yemek yediriyorlar mı yoksa evde mi yiyor, çünkü servis saati ve yemek düzeni birbirine bağlı. Doğrusu belki şimdikilerin yöntemleri, ben üç çocuk büyüttüm ama her zaman "bilirim" demiyorum, doğru olanı almak lazım.