Kapak Fotoğrafı
MK

Mehmet Kılıç

@mehmet.kilic

Üye Topluluk Üyesi ID: 2919
240 topluluk puanı Kasım 2026 tarihinde katıldı www.anaokulu.com.tr/uye/mehmet-kilic/
2 Soru 3 Yanıt 240 Katkı Puanı
Yanıtladı 16 Kas 2026
👶 Dört yaşta üç-dört kelimelik cümleler beklenir; iki kelimede kalması dil gelişimi gecikmesi açısından değerlendirilmeli. 🩺 Bu bilgiler tanı yerine geçmez; mutlaka bir çocuk ergen psikiyatrisi değerlendirmesi gerekir, işitme ve dil testi de istenebilir. 🗣️ Evde cümlesini bir kelime ekleyerek genişletin: "Su istiyorum" yerine "Su istiyorum, bardağa". Seçim sunup cevabı bekleyin. 🏫 Kreşle konuşun; kısa cümlelerine fırsat verilsin, akran oyununda desteklensin. 📅 Her çocuğun seyri farklı, şu an kesin söylemek zor; erken değerlendirme ve destek en doğru adım.
Yanıtladı 16 Kas 2026
Anlattıklarınız öncelikle dokunma duyusuna yönelik bir hassasiyeti düşündürüyor; bu tür duyusal işlemleme farklılıkları tek başına otizm anlamına gelmez, ancak otizm spektrum bozukluğu değerlendirmesinde sık sorgulanan bir alandır. Bu bilgiler tanı yerine geçmez, mutlaka bir çocuk ergen psikiyatrisi değerlendirmesi gerekir. Netleştirmek istediğim noktalar var: bu hassasiyet ne zamandır sürüyor, yalnızca el ve kremli dokularla mı sınırlı, yoksa kıyafet etiketi, tırnak kesimi, saç yıkama, çıplak ayak basma gibi başka alanlar da var mı, ağlama ne kadar sürüyor ve günlük yaşamı ne ölçüde kısıtlıyor? Evde zorlamadan, çocuğun kontrolünde ilerleyen basamaklı bir yaklaşım işe yarar: - önce kuru dokularla başlayın (pirinç, kuru fasulye, kum), - parmak boyasından önce kalın boya kalemi veya kuru tebeşir deneyin, - silme bezini hep elinin altında tutup "kirli kalmayacak" güvencesi verin, - etkinliği birkaç dakikayla sınırlayıp çabayı övün, sonucu değil. Ergoterapi değerlendirmesi bu yaşta çok değerlidir; duyusal düzenleme stratejileri burada planlanır. Başvuru için çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniği ya da gelişimsel pediatri uygun ilk adımdır; kreş öğretmeniyle gözlemlerinizi yazılı paylaşmanız süreci kolaylaştırır. Bu bir ebeveyn hatası değil; her çocuğun seyri farklıdır ve şu an kesin bir şey söylemek zor.
Yanıtladı 16 Kas 2026
Anlattığınız tablo, evde akıcı konuşan bir çocuğun anaokulu gibi belirli bir sosyal ortamda susması, seçici konuşma dediğimiz duruma işaret ediyor olabilir; ancak bunu buradan tanı olarak adlandıramam, bu bilgiler tanı yerine geçmez, mutlaka bir çocuk ergen psikiyatrisi değerlendirmesi gerekir. İki aydır sürmesi ve öğretmene bile fısıltıyla yanıt vermesi, kaygı temelli bir mekanizmayı düşündürür. Bu bir ebeveyn hatası değil; çocuğun mizaç yapısı ve kaygı eşiğiyle ilgilidir. Evde "hadi konuş" gibi ısrarlar kaygıyı artırır, baskı kurmayın. Bunun yerine kreşle iş birliği yapın: - öğretmen cevap alamadığında zorlamasın, fısıltıyı bile olumlu karşılasın - sınıfta önce tek arkadaşla ikili oyun, sonra küçük grup etkinliği şeklinde kademeli bir yol izlensin - evde okul canlandıran rol oyunları oynayın, bu kaygıyı azaltabilir - başarıyı yalnızca "konuştu" diye değil, katılım çabası üzerinden takdir edin. Grup etkinliklerinde çekingenlik her çocukta farklı seyreder; bazı çocuklar aylar içinde açılır, bazıları profesyonel destek gerektirir, şu an kesin söylemek zor. Dil ve ergoterapi desteği bazı çocuklarda ek fayda sağlar ama önce psikiyatrik değerlendirme yapılmalı. Bir çocuk ergen psikiyatrisi değerlendirmesi hem tabloyu netleştirir hem de size somut bir yol haritası çizer.