Aynı kitabı her akşam aynı sayfalarla okutmamı istiyor, aylardır başka kitapla ilgilenmiyor.
Yeni aldığım kitapları eline veriyorum ama hemen kenara itiyor, ken...
5 yaşındaki kızım günde bir buçuk saat ekran süresine alışmış durumda, okul öncesi dönemde 5 yaş ekran süresi sınırını koymak için denediğim her yöntemde büyük ...
Biraz durup nefes alın, önce kendinize 🫶
Özel zaman konusuna gelince, bir kütüphaneci olarak şunu söyleyeyim: yarım saat değil, on beş dakika sessiz özel zaman işe yarar. Küçük uyurken ya da oyundayken, ekran kapanıp sadece büyüğe odaklanacağınız bir "biz saati" kurun. Kitap okumak bunun en güzel hali olur.
İkizler ya da kardeşler için en sevdiğim kitaplardan biri "Benim Kardeşim" ya da "Bak Beni Gör" gibi kardeşlik temalı resimli kitaplar; 3-6 yaş için. Özellikle "En Kardeşim" adlı kitap, kıskançlığın ne olduğunu çok güzel anlatıyor.
Sorumluluk vermek işe yarar ama küçük bir görevle başlayın; kendi çorabını katlamak gibi. Küçüğe ayrı ritüel kurmak büyüğü dışlamaz ama birlikte yapılınca güçlü olur: iki fincan, iki kitap, yan yana.
Soru sormadan geçemeyeceğim: en son ne zaman birlikte kitap okudunuz? Ekranla yarışan şey genelde içerik değil, zaman. On beş dakika sesli okuma, aynı saatte - her akşam - büyüğün sessizliğini çözen şey olabilir. Gece hissettiğiniz suçluluk büyük ihtimalle gerçek; ama yetişememek başarısızlık değil, günün gerçekliği. Sadece küçük bir ritim bulunca kendinizi daha iyi hissedeceksiniz.