Kapak Fotoğrafı
SU

Sümeyye Uzun

@sumeyye.uzun

Üye Topluluk Üyesi ID: 2926
180 topluluk puanı Kasım 2026 tarihinde katıldı www.anaokulu.com.tr/uye/sumeyye-uzun/
2 Soru 1 Yanıt 180 Katkı Puanı
Yanıtladı 16 Kas 2026
Bir söz vardır: "Çocuk, anlatılanı değil, yaşananı öğrenir." 5 yaşındaki bir çocuk için aniden ekran kapanması bir kayıp gibi hissettirir; bu yüzden kriz doğal bir tepkidir. Küçük bir hikâye anlatayım: bir annenin oğlu her akşam ağlayınca annesi bir hafta boyunca ekranı kapatmadan önce "5 dakika sonra ekran uyuyacak, birlikte uyandıralım mı?" diye sordu. Çocuk kendi kararını verdiğinde direnç azaldı. Somut yollar şunlardır: - Kapatmadan 10 dakika ve 5 dakika önce sözlü uyarı verin, "Ekran birazdan kapanacak" deyin - Bir kum saatini ya da sesli zamanlayıcıyı çocuğa gösterip birlikte sayın, böylece süreç görünür olur - Kapanış rutini kurun: ekran kapandıktan sonra birlikte kitap okuyun, masal anlatın ya da şarkısı söylenen bir ninni olsun, ekran kapanınca bir ödül değil alternatif bir aktivite başlasın - Kriz anında bağırıp çağırmayın, sakin kalın; "sen üzgün oldun, anlıyorum" deyip duygusunu adlandırın - Her akşam aynı sırayı tekrarlayın, rutin tekrarla güçlenir Bunu bir de şöyle düşünelim: evde ekranı kim kapatıyor? Çocuk hangi davranışta yetişkini taklit ediyor? Eğer ebeveyn de geç saatlere kadar telefonuna bakıyorsa, çocuk için sınır inandırıcı olmaz. Bu hafta küçük bir davranış ödevi: birlikte bir "ekran uyku saati" belirleyin ve her akşam aynı kelimeyle kapatın, üç gün boyunca hiç pazarlık etmeden tekrarlayın. Değer anlatılarak değil, yaşanarak öğrenilir; sabırlı olun, üç hafta içinde ritüelleştiğini göreceksiniz.